bathbathponjekokerr

Dokumentari i SKAI 1821-përkthyer në shqip.wmv

2012-01-15T12:58:00.000+01:00

Type your summary hereType rest of the post here

"Popcorn"

2011-10-28T15:54:00.000+02:00

Type your summary hereType rest of the post here

Mall

2010-08-05T19:00:00.003+02:00

Ç'është me ju o shokë kështu,
vitet tutje, ju tëhu

natura morta

2009-07-02T13:36:00.001+02:00

faleminderit Majkëll

2009-06-26T20:16:00.001+02:00

samërtajm

2009-06-21T13:46:00.001+02:00

Type rest of the post here

natyrë e qetë

2009-06-17T11:27:00.001+02:00

asgja t're m'at an t'gardhit

2009-06-08T20:40:00.002+02:00

Type your summary here

Type rest of the post here

e sheh dritën ?

2009-06-04T14:18:00.004+02:00

Po

Type rest of the post here

the sound of silence

2009-05-13T22:02:00.001+02:00

rolling stones

2009-04-16T18:12:00.006+02:00

Ravel-Bolero.mp3

SKËNDERBEU

2009-02-20T19:49:00.005+01:00

Type your summary here

Type rest of the post here

AI - bar peshku

2009-02-17T10:52:00.007+01:00
Ai erdhi.
E dija që do të vinte. Perëndesha jonë do të ma plotësonte dëshirën. Ashtu si mijëvjeçarin e kaluar kur solli falë lutjeve të mija njeriun me pullë në ballë për të shpëtuar gjysmën e kësaj thërmije që këta e quajnë planet nga Tufizmi.
Këta ende besojnë se e sollën lutjet që u kanë drejtuar zotërinjëve të tyre.

Na ana tjetër më mirë. Më mirë për mua. Po të dinin të vërtetën, shumë prej tyre do të më gjuanin me gura. Këta ende lozin luftash. Si ne para më shumë se tre milion vjetëve.
Faleminderit Perëndesha ime! Faleminderit Minkjada !
Në fillim u paraqit si femër. Për të qënë më i saktë me një parrukë me bisht kali të gjatë deri në bel. Erdhi me fytyrë me bojë të padukshme. Si gjithë të tjerët.
Shkoi tek Pëja dhe zgjodhi për emër Bishtkalgjata. Jam Bishtkalgjata, jam Bishtkalgjata filloi të prezantohej por askush nuk ja vuri veshin. Jo për ta injoruar por të gjithë të impenjuar me loloçkat e tyre.
Jam bishtkalgjata- Iu drejtua Stuhies.
Mir mi mir se e morëm vesh- por s'munshe me mor noj emër tjetër ?
E kena nji Bishtalecgjata ktu e kena me u bo çarap- hi, hi, hi.
Bëri sikur u thartua pak por nuk e prishi fort terezinë. Nxori nga xhepi i pantallonave një gjë të ngurtë e të bardhë e hoqi dy vija paralele mbi dysheme.
Pastaj përpendikular me to nëntë vija duke krijuar kështu tetë drejtkëndësha.
Drejtkëndëshin e parë e ndau në dy pjesë duke krrijuar kështu dy katrorë.
Po kështu dhe të tretin, të pestin dhe të shtatin.
Nga xhepi tjetër nxori një gur. Një gur të hollë. E hodhi tek drejtkëndëshi i fundit dhe filloi të ecte me një këmbë lartë. Ashtu si bëjnë shpesh gjelat tek ne.
Kur arriti në fund hodhi të dyja këmbët në tokë dhe bërtiti - I zura tethtet.
Nuk ja vuri veshin njeri.
Filloi nga e para. Në fund përsëri : I zura tethtet.
Këtë lojë bëri gjithë ditën e parë. Edhe të dytën. Ditën e tretë vizatimin e bëri pranë tavolinës së Sqapit ose xha Sqapi si e thërrasin shumë këtu.

Xha Sqapi ka lojën e vet. Ai hedh goglën përpjet. Lart. Rreth 30 cm lart dhe vetëm Minkjada e di se si i bie përsëri në dorë. Ka vite që bën vetëm këtë lojë por e njëjtë është lumturia kur gogla i bie në dorë. Shumë e madhe lumturia.
Nuk e mban dot të tërën për vete dhe nëpërmjet vështrimit e ndan me kë të ketë pranë. Vështrim i çiltërt që rrezaton vetëm mirësi. Vështrim dhie. Ndoshta prandaj ka zgjedhur për emër Sqapi.

I zura tethtet- ia bëri Bishtkalgjata dhe pa nga Sqapi. Ishte ora shtatë e mëngjesit. Më duhet të dilja nga bari se kisha shumë punë atë ditë. Pasdite do më vinin drutë, do më duhet ti çaja e ti hypja lartë.

Në orën tetë të mbrëmjes u ktheva përsëri në bar. I zura tethtet e dëgjova nga larg. Imagjinova dhe fytyrën e padukshme të Sqapit dhe më erdhi për të qeshur.
Në banak gjeta Pënë. Ishte me të mira. Më nxori një teke raki, gjë që se bën kurrë me asnjë, tre ullinj dhe dy hurdha të njoma.
Ha eT, hai se janë të mira mi ka sjellë gjyshi nga Tejmali.

Ta ketë ndjerë dhe ky se do të na vijë Ai pyta veten ndërsa Pënë e pyeta:Po ç'bëhet ?
Hiç mo si zakonisht. mu përgjigj. Lozin.
U sigurova që nuk dinte gjë. Nuk kishte ndjerë gjë.

Tethtet i zura - Ja bëri për të trembëdhjetën orë rresht Bishtkalgjata. Aty. Pranë Sqapit.
Oh ç'më nxore mallin e gjyshes- komenton pothuajse i dorëzuar Sqapi.
Në fakt nuk e mbaroi të tërë frazën se ia behu Ai. Si vetëtimë. Shtrirë përtokë sikur të kish shqelmuar një derë të hapur ose sikur dikush ti kish vënë stërkëmbëshin. Më pëlqeu hyrja . Minkjada e kish përgatitur hyrjen e tijë si të Çarli Çaplinit, aktor i famshëm që kanë patur këta aty nga fundi i mijëvjeçarit të kaluar.

Ç'bëni mo ju këtu, Keni tre ditë që lozni si kalamaqërit tha ndërsa u ngrit si vetëtimë. Ashtu siç edhe hyri. Kapi goglën e Sqapit. E flaku tej. Edhe lodrën e Kecit. Nuk lozet kështu tha ndërsa të gjithë e shikonin me habi. Me habi e me kureshtje.
Ndërsa unë falenderoja Perëndeshën e Galaktikës sonë. Mënçurinë e sajë. Tre ditë më parë solli si pararojë bishtkalgjatën që të mos u binte të fikit toksorëve.
Të bukur na e kish sjellë. Shumë të bukur. Trup i lidhur. Trekonç. Si Çak Norrisi.
Ndërsa fytyra e bukur si Xha Konda, vetëm sytë ngjyrë blu. Si bluja në qiell kur bie rrufeja. Blu elektriçistash. Blu elektrike.
Konsultova menjëherë Kacopedian e dorës se ngaha vinte.
Më tha që vinte nga F.Sh ose Foka Shëtitëse, ndërsa studimet i kish bërë në Outre-Mer. Në të njëjtin universitet ku kish studiuar Ton Lideri.

Kur hyra në dhomën e gjumit dritën nuk e ndeza. Kishin kaluar dy orë pas mesit të natës. Syrin e hapur të simes e pashë se reflektonte dritën e reklamës të pallatit përballë. Dritë blu. Blu saks.
Ai erdhi- Thashë- ndërsa syri u mbyll.

Aq më mirë mendova ndërsa u shtriva tek cepi i im. U shtriva e fjeta. fjeta por nuk ish gjumë. Ishte diçka si pezull. As në qiell as në tokë. ishte thjesht lumturi.
Lumturi tek mendoja se sa lodra të bukura do të na mësonte Ai. Të nesërmen.
Pas katër orësh. Në orën gjashtë kur Llëja të ngrinte qepenat e barit unë do të isha aty. I pari. Ne do të ishim aty. Të parët.

Fillimi

tranzicion

2009-01-22T14:56:00.004+01:00

Type rest of the post here

U kry

2009-01-20T18:31:00.009+01:00

Type rest of the post here

Skënderbeu

2009-01-16T17:00:00.008+01:00

Trokit mbi foto për të parë madhësinë origjinale.

për realizimin e këtij mozaiku kam shfrytëzuar këto 2 foto :

Me prit e ngjit përftova këtë

Krjimi i mozaikut bëhet i mundur duke shkarkuar falas KËTË program.
Falenderoj fotografët e grupit Fotografë Shqiptarë
në Flickr për përdorimin e fotove të tyra të bëra në Ditën e Pavarësisë së Kosovës, 17 shkurt 2008.

Type rest of the post here

Happy Birthday King !

2009-01-08T14:49:00.003+01:00

Type rest of the post here

katr shok n'bar

2009-01-02T15:28:00.002+01:00

Type rest of the post here

Të lumtë Qazo !

2009-01-01T11:12:00.000+01:00

Type rest of the post here

Gëzuar Vitin e Ri !

2008-12-31T13:06:00.000+01:00

Type your summary here

Type rest of the post here

Vegla I

2008-12-14T17:49:00.008+01:00
Ndërsa e ëndërroja, dikush e kishte bërë.
por nuk është hiç e lehtë.

GËZUAR 28 - 29 NËNTORIN !

2008-11-27T16:58:00.005+01:00

Election Day in America

2008-11-04T17:07:00.005+01:00

Type rest of the post here

një re e zezë

2008-10-30T17:45:00.013+01:00

foto e shkoqitur nga kapitulli XXI i librit të pestë të volumit të dytë të :PËRSE KY BLOG ? *
*titulli i stafit.
Titulli origjinal BLOG ? PSE JO ?

Enveri

2008-10-17T10:16:00.008+02:00

..dje. ndërsa po ndiqja programin : Anno Zero, në RAI 2.
për më shumë trokit KËTU
Type rest of the post here

Shqiptarët do të bëhen një ditë shtet i fuqishëm në Ballkan

2008-09-22T12:34:00.002+02:00
Shqiptarët do të bëhen një ditë shtet i fuqishëm në Ballkan

kliko më lartë.

Luli i vocërr - 2008

2008-09-21T14:42:00.008+02:00
Askush s'e njef Lulin. As shoket e tij, qe perpara tij lozin, nuk e njofin. Ma mire me thane se e njofin, por ata lozin per hesap te vet e Luli i shikon per hesap te vet. Sot gjithkush ka punet dhe telashet e veta, ashtu dhe femijte, ashtu dhe Luli. More Lul! Shume heret ke fillue me shikue punen tande! Kur Luli hyn n'oborr te shkolles, buza i qeshet nga pak, por askuj, asnji fjale s'i thote. Ece ngadale, tue shikue djathtas e majtas, po gjithnji tue ece deri sa te mbrrije ne cak te vet. Aty, te dera e rrugines shkollore, shume i pelqen te qendroje. Aty asht caku i tij, i praruem me rrezet e ngrofta te diellit ne keto ditet e vjeshtes. Mbeshtetet Luli per mur, grushtat e vogjel i shtje nder xhepa, hunden picrroke te kuqun nga te ftoftit e mengjesit ja sjell diellit dhe...shikon. Gjaja qe ma teper terhjek vemendjen jane cizmet qe i kane te veshun disa shoke te tij. Sa te bukura jane! Si shkelqejne! - mendon Luli dhe pa dashtje i shkojne syte nder tullumbat e veta, neper te cilat shifen fare mire te pese gishtat e kambeve te zbathuna. Nga kurreshta i afrohet nji shokut qe ka cizmet ma te reja. Ulet dhe shef ne lustrin e cizmes kambet e veta te zbathuna - aq shume shkeqejshin cizmet!!! Mbasi shoku me cizme fluturoi, Luli ngadale shkoi te caku i vet, ne diell, t'i ngrohi kambet. - Por kur ka diell, si ja ban i shkreti Lul? Ndoshta ja bajne hallin apostujt e meshires dhe te dashunis... Noshta, ndoshta... Nganjiher i afrohet mesuesi Lulit. Dhe kur Luli e ka ftyren e dlire dhe pa puca, mesuesi ja ledhaton faqet, gushen, e Luli i afrohet, ja merr doren, e shikon me sy pellumbi, dhe kishte me dashte t'i fale dicka mesuesit. Por vjollca nuk ka. Vec ne i falte tollumbat e veta, qe kane hapun gojen si me dashte me e hanger mesuesin. Po, po, tullumbat e Lulit te vocerr kane me e hanger mesuesin.

edhe sot

2008-09-20T11:57:00.004+02:00

njësoj si DJE

Type rest of the post here

shi në studio

2008-09-19T17:09:00.002+02:00

Il matrimonio di Lorna

2008-09-17T12:24:00.011+02:00

for more

English
Italiano
Shqip

Type rest of the post here

sfinksi

2008-09-12T18:48:00.007+02:00
zbrita poshtë për të tërhequr para në sportelin automatik. Është një dhomë e gjatë dhe e ngushtë që ka tre të tillë. Tek i mesit kryej veprimet unë. Nuk kisha filluar akoma veprimet kur u hap dera dhe hyri një çift të moshuarish.
Këtu ndodh shpesh klonimi i kartave. Përveç këshillave që jepen në radio e tv edhe sporteli ka një kujtesë që të këshillon mbulimin e tastjerës me dorën tjetër. Unë se bëj kurrë. Ndoshta sepse dorën e kam disi të madhe dhe e mbulon vetë pa patur nevojë për ndihmën e tjetrës. Ndoshta besim i tepruar tek vetvetja, ndoshta..nejse nuk ka fare rëndësi kjo për atë që përjetova pak çaste më parë.

Në momentin që shtypa shifrën e parë të pin-it, u shoqërua me zë. Sei. Instinktivisht kthej kokën djathtas tek sporteli ku po vepronte çifti i të moshuarve. Jo nuk ishin rumunë. Rumunët janë të specializuar në klonim kartash. Piemonteis njëzetekatër karatësh ishin.
Ishte po ai moment që e moshuara femër në mënyrë tepër të rrufeshme për moshën vendosi dorën e saj të djathtë mbi atë të të shoqit dhe syrin e majtë ma hodhi mua.
Pozicionoj kokën para sportelit tim dhe vazhdoj veprimet.
oto - u dëgjua përsëri zëri .
ehe- thash me vete- nji her bi daci në kos.
oto- përsëri- jo plak jo. po thosha me vete. se gjen dot.
Ishte kur tha - kuatro dhe sei, momenti që unë përsëri ktheva kokën djathtas dhe e moshuara përsëri me të njëjtën shpejtësi vendosi dhe dorën e majtë mbi të djathtën. Tashmë të katra duart e çiftit ishin mbi tastjerën e vockël. Dhe syri...
Syri vazhdonte të më gozhdonte. Kishte në vështrimin e atij syri diçka sfiduese. Ndoshta thjeshtë vigjilencë por dhe goxha krenari. Një vështrim jo i panjohur për mua. Gati shumë i afërt.
Klikoj në arkiv për të gjetur se kujt i përket ai vështrim. Hard disku punon si i çmendur. më sjell shumë të përafërt por jo atë. Ndalon tek filmi Radiostacioni. Tek partizani që i rrëmben mikrofonin folëses dhe bërtet. Ju flet Tiranaaaaaa! Nuk është ai.
Mbaroj veprimet. Shoqëroj me dorë mbylljen e derës. Kam zbritur shkallën e parë dhe si përpjekje të fundit e të pashpresë i hedh dhe një vështrim të moshuarës.Nga ky këndvështrim e moshuara duket edhe më sfiduese. Si sfinks.

Sfinksi i leshit thashë me vete sapo dola në rrugë. Ishte vështrimi i gjelit të detit që mbanim në banjë disa ditë para vitit të ri.

përsëri në ekspozitë

2008-09-07T16:51:00.003+02:00
pranvera
Edi Hila 1971

albania-sverige 0-0 pjesa pare

2008-09-06T19:23:00.014+02:00
psherëtima në eter

vijon
akoma
barazim

Type rest of the post here

në ekspozitë

2008-08-30T18:42:00.016+02:00

©® eT

klithma

2008-08-10T17:00:00.009+02:00

Type rest of the post here

Pekin 2008

2008-08-08T16:19:00.004+02:00

Type rest of the post here

natyrë e qetë

2008-07-28T11:46:00.004+02:00
origjinali ndodhet KETU

Type rest of the post here

e shtunë ora 22:50

2008-07-19T22:50:00.001+02:00

rrit cilësinë e videos

2008-07-16T10:13:00.003+02:00
duke i shtuar &fmt=6 ose &fmt=18 URL-së

për më shumë trokit këtu

Shikim të këndshëm:)

Një lajm të mirë

2008-07-15T10:06:00.002+02:00
mund ta lexoni Këtu
Type rest of the post here

Tirana

2008-07-12T13:06:00.004+02:00
e parë nga Plaku

trokit mbi foto për ta parë të zmadhuar

çast

2008-07-10T12:21:00.007+02:00

origjinali ndodhet këtu
lojra me fotoshop.

në pritje

2008-07-08T20:28:00.000+02:00

Type rest of the post here

në tranzicion - 1

2008-07-06T08:54:00.003+02:00

Type rest of the post here

Koha

2008-07-04T15:12:00.005+02:00

Type rest of the post here

Beautiful Albania

2008-06-29T16:29:00.007+02:00

Type rest of the post here

for more

久石譲-風の谷のナウシカ (風の伝説)

2008-06-28T13:19:00.003+02:00

Summertime

2008-06-26T20:31:00.002+02:00

Summertime,
And the livin' is easy
Fish are jumpin'
And the cotton is high

Your daddy's rich
And your mamma's good lookin'
So hush little baby
Don't you cry

One of these mornings
You're going to rise up singing
Then you'll spread your wings
And you'll take to the sky

But till that morning
There's a'nothing can harm you
With daddy and mamma standing by

Summertime,
And the livin' is easy
Fish are jumpin'
And the cotton is high

Your daddy's rich
And your mamma's good lookin'
So hush little baby
Don't you cry

Beautiful Albania - Tropoja

2008-06-24T17:43:00.006+02:00

për më shumë dhe jo vetëm foto, klikoni Këtu

Sot

2008-06-18T10:25:00.006+02:00
qyteti u gdhi në festë
Type rest of the post here

Bushi pa oreks

2008-06-15T21:24:00.001+02:00

Ne ishim shokë

2008-06-09T11:19:00.007+02:00
dhe xhiron e bënim kështu . Edhe në kurbet. Edhe në qytezën e vogël të veriut të largët. Deri ditën që djali i një miku(1) më thotë.

(1)

boll për sot.

###

2008-06-05T17:28:00.004+02:00

Type rest of the post here

nostalgji muzikore

2008-06-02T13:02:00.007+02:00
Sheh rrushi rrushen pa piqet

Për ata që nuk dinë anglisht, përkhimi nëpërmjet fjalorit On Line Bath Fish

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

çar the ?

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

Oj gru oj gru mos u sill kshu
je ma e qelbta qi kom pa u'
po m'thu me mledh rraqet e me shku ? Tamom!

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

çar the '

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

ej goce, nigjo goce, mos u sill me mu kshu
se nji dit kom me u ngrit perseri n'kom U'
(s'm hy n'sy se duket ashiqare qi je trap
e s'ke pare)
mir, ti do me thon t'mledh rraqet
e t'ja math ? (Tamom)

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

çar the '

mathja xhaf e mos u kthe mò,mò,mò,mò
mathja xhaf e mos u kthe mò

po tallesh?
(mathja e mos u kthe mò)
çar do me m'bo?
(mathja e mos u kthe mò)
s'po t'mor veh
(mathja e mos u kthe mò)
se ke me gjith men
(mathja e mos u kthe mò)
oh,tash goce t'lutem
(mathja e mos u kthe mò)
çar do me m'bo?
(mathja e mos u kthe mò)
Oh, mos m'trajto kshu
(mathja e mos u kthe mò)

Dr Strangelove

2008-05-26T19:21:00.003+02:00
only a frame

Type rest of the post here

Pleshti

2008-05-20T17:53:00.007+02:00
I thotë pleshtit

Autoportret

2008-05-13T13:16:00.013+02:00

Zare dil ke fiku

2008-05-04T11:06:00.007+02:00

Eja

2008-04-11T13:45:00.009+02:00

këtu

Në Tranzicion

2007-11-08T10:10:00.000+01:00

Type rest of the post here
Popcorn.mp3

dokumentari

2007-11-05T16:56:00.000+01:00

zgjaste rreth njizet minuta.

..dhe dëgjonim Marinellën

2007-10-09T17:16:00.000+02:00

Farandurin dhe Teodorakis

Vietnamezja

2007-09-28T18:34:00.000+02:00
Zana e Llukanit je ti ?
Sinjore ti senti bene ? mu përgjigj komshia e krevatit.

Mu përgjigj !? Më pyeti.
E pra unë jam i sigurtë qe është ajo. E vetmja në grup që flet në dialekt . Shkodrançe . Eshte pyetja ime idiote. Aq idiote sa do ja kisha plasur gazit në se nuk do më kishin mbërthyer me vështrimet e tyre, shoqet e sajë të çadrës.
Zana e Barit ? (*) Zana e Peshkut je ti ? insistoj si per ti vënë kapakun idiotizmave te kësaj mesdite të nxehtë korriku.
Megjithëse në hije, dielli paskësh bërë të tijën.
Si mund të pyesësh dikë që ke takur në një bar virtual . A je ti ajo? kush ajo? ajo e nofkës ?
Për me tepër, A je ti ajo e banakierit ? Po të kish qëlluar aty i shoqi real ?
Ha, ha, me vinte të qeshja dhe do kisha qeshur në se njëra nga shoqet e saja, me gishtin drejtuar nga unë, nuk do kish thënë : Fisk !
Balik eTi ! e shoqëroi shoqja tjetër, po me gishtin drejtuar nga unë.
Fish!- një tjetër akoma. .
Peshe ! ajo, me gishtin që më dukej si një heshtë.

Peshe ! Fish ! Fish balik! balik eTi! Peshe balik ! balik eTi! Fisk balik! balik eTi ! Fisk balik!

Ndjej mbi kurriz këto fjalë, tashmë rrotulluar në krahun tjetër për mos ti parë çupat e çadrës fqinje.
Tu paska nez keq për peshk a ? - dëgjoj zërin e asaj. Goditja finale ! Kjo është goditja finale, mendoj. Nuk më ngushëllon hiç fakti që e kisha gjetur. Që ato ishin çupat e barit. Çupat e peshkut. Bie përmbys. Mbyll sytë por nuk shoh. I mbuloj dhe me duar e përsëri nuk shoh. Nuk shoh atë, të errtën, ngjyrën e zezë, natën. Natën që na shërben për tu fshehur. Në vend të saj shoh bardhë.
As bardhë jo. Dritë.
Dritë, ndërsa kurrizi më përvëlon nga gishtat, nga heshtat që më çpojnë, të shoqëruara me atë që
tani është bër si refren:
fish o fish, fish balik, balik o fisk, fisk balik, balik balik, balik eTi.
gisht-heshtat janë shtuar. E ndjej. E ndjej jo vetëm në kurriz por në tërë trupin. Këmbet më përcëllojnë. Kockat me kercasin. Ndjej mbi trup dhe heshtat e çadrave të tjera. Të gjithe plazhit. Gjith plazhi mbi trupin tim duke më ngulur heshta e duke kërcyer nën ritmin e .

Fish o fish, fish balik,
balik o fish, balik eTi

me një rritëm që sa vjen e shtohet. ndjej kockat që si kam më dhe përvëlim. të jem në ferr mendoj për një çast por aty për aty e largoj. Ferri është i zi por unë shoh dritë. por dhe në parajsë nuk mund të jem me tërë këto dhimbje. Ah shkolla mendoj në një moment. Si nuk na mësuan ç'ështe ferri, ç'ësht parajsa. Tani do e dija ku ndodhesha.

Faqezi , paratë ! Dhe muzika pushoi. Pushuan dhimbjet. Pushoi drita. Zëri melodioz, si melodia që lëshon piruni kur rrëshqet në pjatën e porcelantë, i s'imes, më solli errësirën, më solli gjumin.
Gjumin e ëmbël.
Paratë mo çupës ! Hap sytë ngadalë. Shumë ngadalë.
Sinjole kontento ? më pyet ajo. Masazhatorja. Vietnamezia.

(*)
ho huu thu

Vjeshtë

2007-09-21T11:59:00.000+02:00

Boll Luftës së Qytetërimeve

2007-09-11T16:19:00.000+02:00

Big Luciano

2007-09-06T08:04:00.000+02:00

Bath Bath po 1 Kokerr

2007-08-30T09:56:00.000+02:00
ndodhet ketu !

edhe Blogu ose web siti yt.

Femra n'Art

2007-08-26T17:41:00.000+02:00

I frymezuar

2007-08-02T09:57:00.000+02:00
Andej , Kendej

duke perdorur kete, e bera dhe une.

un'estate* al mare

2007-07-14T07:19:00.000+02:00

vegla

2007-07-12T10:21:00.001+02:00

korrik 2006

O Atdhe...

2007-07-06T16:00:00.002+02:00

te kam xhan. O Atdhe te kam shpirt. Shpirt te kam o Memedhe. Cope mu be melçia nga dashuria per ty o Atdhe. Shpretka mu coptua per ty o Memedhe.
Me keto ndjenja dal nga forumet shqiptare kur trajtohen çeshtjet kombetare e jo vetem. Ne gare. Kush te marre i pari dekoraten per patriotizem. Ne te gjitha forumet shqip. Shqip. Gjuha me e bukur e botes. Vetem nje ne teteqind e pesedhjet e shtate mije e njeqind e dyzetedy banore te rruzullit di ta flase. Privilegj.
Emigrantet. Pjesa derrmuese e forumisteve. Dikush pese , dikush dhjete , dikush shtatembedhjet vjet ne kurbet. Edhe emigranti qe ka nje vit qe qendron ne USA ose GB, shpesh gjendet ne veshtiresi te gjej fjalen e duhur ne shqip ndonjehere dhe padashur ja keput ne anglisht. I integruar.
Refren:
Posht greku! Posht serbi!
Edhe? Kush te kuptoi ? Asnje nga ata fatkeqet qe nuk dine shqip nuk te kuptoi. Dhe jane shume. Aq shume sa pertoj te shkruaj dhe njehere numurin.
Ps: Ka shume gazeta anglisht ku trajtohen çeshtje te rendesishme per kombin shqiptar. Kane dhe forume. Ja nje

destra - sinistra

2007-07-03T16:30:00.000+02:00

Italia vs Europe

2007-06-23T12:29:00.001+02:00

Ne se

2007-06-23T08:33:00.000+02:00
dhuna dhe diskriminimi kostant i vellezerve te tu, emigrant ne Greqi, nga autoritet vendase ju indinjon,
Ju duhet te firmosni PETICIONIN

Epoka para gjyqit

2007-06-21T19:55:00.000+02:00

Profet

2007-06-20T10:40:00.000+02:00
eshte e veshtire te behesh ne vendin tend.

N Pagarusha

2007-06-17T09:15:00.001+02:00

not stolen

2007-06-13T16:49:00.000+02:00

G W Bush in Albania

2007-06-11T08:44:00.000+02:00

Labçe

2007-06-09T12:07:00.000+02:00

Lahuta Malsore

2007-06-08T08:53:00.000+02:00

1 Qershor

2007-06-01T08:36:00.001+02:00

9 May

2007-05-08T19:23:00.000+02:00

dikur zhgarravisja

2007-05-01T11:39:00.000+02:00

i dashur vella

2007-04-24T12:33:00.000+02:00
( natyrisht virtual)
Ne letren qe te dergova para disa diteve, te shpreha medyshjet e mia persa i perket futjen e reklamave ne kioske. Ti si gjithmone mu pergjigje me sinqeritet. Nuk ja vlen.
"Une e kisha, se e vura ngaqe s'e dija se c'beja kur e hapa kjosken, dhe e hoqa mbas 2-3 muajsh, sepse me merziten nja dy here duke me pyetur se si doja t'i merrja paret prej tyre( 0,88 euro :))))"
Ne kete rast kam te drejte qe te mendoj se ti je kapur mire. Je bere miliarder. Une per vehte akoma jo. Per mua 0,88 euro, do te thote nje kafe, ne kembe dhe me teprojne 3 eurocent. Ti e di mire se 3 eurocent jane gati 60 lireta, te dikurshme.
0.88 eurocent bejne 26,4 euro ne muaj ose 316,8 euro ne vit. Bejne 9504 per 30 vjet.Tridhjet vjet eshte koha per shlyerjen e nji kredie shtepie. Mua nuk me duket hiç pak, qofte per arsyen se askush nuk te ndalon te hapesh 10 blogje, si vellai yne i vogel. I bie ne kete rast me fitue mbi 95 Mije euro. Kot. Pa bo gjo. Ose me mire me thene me bo llogje neper blogje. Fut nji barcalete ketu, nji fotografi humori atje dhe ec mo...
No, io non ci sputo ai soldi.

buzinesman

2007-04-20T10:41:00.000+02:00
Do bëj para thashë. Me shume se e thashë e rimendova.
Familjes nuk mund tja thoja per skaramanci. Nuk dihej si mund të vinte puna.
Ja rithashë vehtes për të shumtën her gjat ketyre katër muajve.
Katër muaj qëkurse kam hapur kioskën. Katër muaj qe punoj për jofitim.
Katër muaj nuk janë shum në fakt. Nuk janë shumë po ti krahasosh me
shtatëmbedhjetë vjet që kanë kaluar nga rënia e komunizmit.

Rënë. Rënë si sistem por jo si ideologji , si mendim si koncepet i te jetuarit.
Turp. Turp nga paratë. Turp te jesh i pasur.Kur komunizmi ishte shume ne modë
une nuk isha i tillë, tani pas gati dy dekadave unë mendoj si i tillë
Turp te fitosh para nga kioska. Në vetveten time me vjen turp ta quaj turp.
Por kjo teorikisht se në praktikë si i tille po sillem.

Jo. Jo, i rithem vetvetes per te shumtën herë. Do bëj para.

Komshiu im bën para. Shum para nxjerr me atë kioskë. Kioskë te cilen e çeli
pasi me pa mua ta çel.
Ua- tha tek bari, ku pimë kafen. Kur e hapi xhaja po une në këtë moshë ç'duhet te bej?
Dhe e hapi. E hapi dhe punët i ecin vaj. I ecin vaj se punon shumë.
Dy, tre por madje dhe katër herë në ditë e furnizon. Kjo duket dhe nga numuri i klientëve qe ka.

Plot. Njezetekatër ore ne ditë kioska hapur. Tani që ka vendosur dhe reklama, shtyhen
si dikur klientët kush te hy i pari.
Të kish jetuar ato kohë, jam i sigurtë se pas banakut do kish flamurin e kuq trekëndesh
ku shkruhej: shërbëtor shëmbullor i popullit. Te kish qëne traktorist, sot do të ishte duke
punuar për vitin 2055. Stankanovist me nji fjale.

Zbres tek bari dhe aty e gjej.
Dua te bëj dhe unë para-i them- si ty.
Harrova të them pak me lart se komshiu im ështe i sinqerte. Shpesh më shumë se ç'duhet,
dhe gjithmon papërtuar për të të qënë afër kur ke nevojë. Si ditën ashtu dhe naten.

Kollaj- me thotë. Teper e kollajshme, Shkruaj nje leter Adit dhe ka mbaruar ajo punë.
Tjeter gje qe nuk thash me lart. Komshiu im shkruan shumë, çudi si nuk eshte bere shkrimtar.
Krejt e kundërta e ime.
Cilit Ad ? e pys
Ad Sensit, me përgjigjet. Ad Sensi ma përsërit, i biri i Gogles, shefi yne i madh.
Di Adi shqip?- e pyes , jo per gje por e kam te rëndë te flas e shkruaj joshqip edhe pse
kuptoj mirë kur e dëgjoj o lexoj.
Pse unë di joshqip ?-me pyet.
Ka te drejtë. Komshiu im nuk di joshqip.
Atëhere-vazhdoj une, ç'duhet te bej ?
Dërgoi emrin e kioskës me thotë, për të tjerat mendon Adi, Di vetë ai se çfarë reklamash i
përshtaten kioskes tënde.
Kaq ? -pyes.
Kaq.- me përgjigjet komshiu.
Sa qejf mendoj me vete pasi kam falenderuar komshiun nuk u kursye as kesaj here.
Megjithese emrin kioska e ka te gjate, nuk eshte gje para asaj qe une mendoja.
Mendoja se do te me duhet te mbushja ndonji formular me ndonji pafundesi pyetjesh.
Pyetje te tipit:
Perse e hape kiosken ?
Ku e gjen mallin ?
ç'far malli tregton ?, etj, etj per te perfunduar me: Po ç'te duhet kioska ty ?

Nuk më duhet te shkruaj gjatë. Per mua te shkruaj është më e rëndë se puna
vullnetare.

Puna vullnetare dikur.
Zeri i ëmbël i kryetarit te frontit te dielën që pagdhire. Ej Ti po ç'bën a derbardhe ?
Dielli ka dalë sa nji hosten dhe Shabani po vjene me Skode. Dielli, Shabanit, hosteni ne Skode,
Nuk kam kuptuar akoma gje por di qe jam mes shokësh para pallatit që po ndertojmë.
Po e ndertojmë me punë vullnetare.
Ne jemi te lumtur se blloku i ynë ështe i vetmi qe ka marre leje te ndërtoj nji pallat
tre katesh. Te tjerët i bejne dykatshe. Kjo falë aftësive te kryetarit te frontit. Ishte ai
qe mori lejen ne komitetin ekzekutiv.
Të lumtur. Te paktën sa te vije Shabani me Skodën plot me soleta. Soleta me të cilat
sot do shtrojmë terracen e katit te tretë. Shkallët ende s'jane bere por ne kemi
vendosur derrasa. Shkalle te sajuara. Nepermjet tyre do çojme soletat 120 kilogramshe.
Natyrisht vet i katërt.
Dhe ate bejme. Deri ne mesdite. Me zorren e ujit lajme duart per tu kthyer prane familjes
te lumtur dhe krenare.
Harrojmë për nji çast që lumturia s'ka fund. Na e kujton kete ndihmesgjyqtari i lagjes.
Ndihmesgjyqtari eshte ai qe ne kemi zgjedhur nëpërmjet votes sonë te lirë të na perfaqsojë
natyrisht ne gjykate. Te çoje atje mendimin tone per ç'do konflikt qe kane njerezit mes tyre.
Te denoje ne emrin tone, ashper e pa meshire ç'do veprimtari armiqesore kunder partise dhe popullit
Natyrisht po të kete armiq dhe po te guxojnë.
Dikur ka qene polic ndihmes gjyqtari ynë. E liruan kur u be reforma. U be nji
reforme dikur per zevendesimin e policeve me tetvjeçare me ata që kishin arsim te mesem.
Ndihmesgjyqtarin tone e liruan nga te parët. Nuk kishte mbaruar as arsimin fillor.
Tani rri ne tribune ne krah te nji juristi prej verteti dhe ul e ngre koken sipas rastit.
Për shumkëdo do ishte nji sforcim mbihuman per tu shprehur mbi diçka qe nuk njeh, por jo per
ndihmesgjyqtarin tone. Ai i di mire keto pune. Shikon ne sy, si shqiponje gjykatesin e plote,
jo ate gjysmen tjeter , kolegun e tij dhe aprovon me koke.
Ne qiellin e shtate arrin kur dalin nga zyra ku kane marre vendimin. Kur gjykatesi, ai me shkolle, deklaron: Trupi gjykues i përberë nga unë dhe ndihmësgjyqtar X dhe ndihmësgjyqtar Y, ne emër te popullit..
...

Mos u lani ! Mos u lani! Po vjen Ganiu me rapërtabel. Kuptojmë. Ganiu po sjell betonin
me nji mjet sovjeto-kinez vetshkarkues, ribaltabile.
Nuk mund ta lemë të ngrijë. Do e hypim me kova deri në dyshemenë katit te katërt.

E ëmbël me duket puna vullnetare kur mendoj të shkruaj.
Por kësaj here e kam te lehtë. Më duhet te shkruaj vetem emrin e kioskes.
Per te tjerat do mendoj Adi, Ad Sensi.
Dergoj emajlen dhe pres. Bëj llogarite. Mendoj. Nëse komshiu im që ka
tabelën me nënte germa fiton kaq, sa imagjinoj une, po une qe e kam me nëntëmbëdhjetë.
Për te qen me racional largoj mendjen nga llogarite me presh. Mendoj ku te vendos reklamat.
Sa te bukura do te jenë. Sa do te kenë të bejnë me artikujt që une dëshiroj ti shes.
Erdhi pergjigja.:

1- shower mixers baths.
2-corner baths
3-hydro massage baths
4-oblong baths
5-roll top baths
6-shower baths
7- Bath & Body Works
8-steel baths

Pa fjale

2007-04-10T11:30:00.001+02:00

Qokaxhie

2007-04-09T12:41:00.001+02:00
e madhe eshte komshia e ime. Franceze. Me origjine shqiptare. çdo mengjes, qe pa gdhire çon qokat kioske per kioske.
Nuk perton. Nga Stambolli ne Oslo. Nga Vicenza ne Athine. Nga Tampa ne Oslo. Nga Tirana ne New York. Nga Milano ne Amsterdam.
Nji qoke te saj e gjeta dhe ne Quito.
Nuk perton.
Nuk perton por nga nxitimi llokumet i bien nga kutia. Arrin qoka shpesh e pergjysmuar. Me kujton mamin tim qe nuk foli per tre muaj me Qanien, sepse nga kutia e llokumeve qe çoi per qoke mungonin shtate. I kish ngrene motra e vogel dhe kish ngjitur me zamke kutine.
T'ja vesh ne dukje eshte me zarar, Ua-te pergjigjet-tjetri ka pune, po te pelqeu mire, po s'te pelqeu kthema mua.
Per mua jane qokat me te vyera qe dikush le ne kiosken time. Jane te sinqerta. Kjo duket se dhe ne shtepine e saj kur gatuan, nji element do i mungoje gjithmone supes. O qepa, o karrota, o bizelja, o batha, etj.
Dje e sapokthyer nga mali me menderet e plevitosura, pasi gatoi per burre e kalamajte, gatoi dhe per ne. Ne dhjete te nates.
Nje supe qe se kisha provuar kurre. Akoma se kam provuar. Me ç'fare e ke bere ? e pyes. Me peridha me thote.
Ne Tirane provova paidhaqen, ne Paris do ha peridhat.
ps: s'e kam provuar akoma se ende nuk me mbyllen nofullat nga e qeshura.

U kthye

2007-04-07T13:00:00.000+02:00

U kthye ne Atdhe. Pa zhurme. Pa buje. Nuk pyeti , vellezer e motra te shkoj a mos te shkoj. U ngrit nga tavolina. Iku . Na la me gisht ne goje.
Iku fjale pakti, jo se nuk dinte te fliste . Nuk i pelqente te bertiste. Nuk i pelqente te ulurinte. Zet e kish deklamimin.
O atedhe te kam kembekryq ne tru.
O atedhe te kam galiç ne melçi.
O atedhe, zemren time ke peshtjelle ti.
O atedhe, ne temth skiç me rri.
Iku dhe pike. Ta ndertoje atdheun. Ta beje me te bukur. per mua, per ty.
Para sysh e kam. Pa gdhire akoma, para "Partizanit te panjohur" mban rradhen te hypi ne autobuz. Ne autobuzin e Shkodres, autobuzin fizarmonike.
Nen sqetullen e majte ka dreken, mbeshtjelle me gazete. Dy feta buke, nji veze e skuqur, pak djathe dhe nji domate. Harrova, dhe dy bishta qepe.
Pasi te kete ngrene, gazeten e gjysemlarosur nga yndyra, do e beje kapele. Kapele qe mos ti bjere llaçi direkt ne koke.
Do te ndertoje rruge . Rruge te reja, korridorin tete. Rruge per mua, per ty. Per emigrantet, qe mos te qahen nga nje grope. Mos te ankohen, o atdhe per ty mu bene veshkat cope.
Rruge, per emigrantin forumaxhi qe leshon receta per permiresimin e atdheut, perdite, me shume se ç'leshon dhia kakardhite.
Mohoi postet, mohoi ofiqet . Atdheu do pune, dhe menget perveshi.
Mohoi perendimin. Perendimin e larget.
Ne atdhe u kthye . Pa zhurme. Pa buje. CNN nuk e percolli. Top Kanali nuk e priti.
Ne atdhe u kthye . Si nje shi i bute vjeshte. Ne nje Prill.

njiqind lek

2007-04-04T17:02:00.001+02:00

Lorna Qesteri says:

yyyy!!!
10 lek!!! Nuk e mbaj mend cfare mund te blenim me 10 lek ne ato kohe. A po me erdhi nje kujtim......akullore qumeshtore 10 lekshe andej nga rruga e Trenit!!!!
......................

Thotë Lorna në llogarinë time te Flickr-it.

Edhe pas dyzetetre vjetëve unë, dhe jo vetëm une, dhjet lekshin e quaj njëqindleksh.Me të blija dhjet litra vaj guri. Pesë paketa "partizani" nëntëdhjet leke, dy shkrepse, tetë leke, dhe me dy lekshin që tepronte peshohesha dy herë.
Dy paketa DS gjashtedhjetë leke, dy bërxolla tridhjetegjashtë lekë dhe....katër lekë që teprojne s'më hyne ne punë.Heq nji paketë , e blej nesër,pi dy shishe birre,
Xoni më ka gjashtë lek borxh.
Qerane mujore te apartamentit e paguaja me tre te tilla. Me njëmbedhjetë copë blija nji pal këpuce të Tiranës, më duheshin pesëmbedhjet për ato të Korçës.
Po të kisha ndonjë shok shofer me Albania, më nevoiteshin dyzet, pesëdhjet për nji pal këpuc të jashtme.
Njimbëdhjet, dymbëdhjet të tilla me nevoiteshin për te paguar korentin ne muaj. Nji latë drush, treçerek metri kub, kushtonte katër pik gjasht te tilla.
Nji latë drush harxhohej për më pak se nji muaj.
Blija HPPSH, gjashtëdhjet lekë, Nji DS, tridhjet leke, dy shkrepse tetë lekë dhe....,peshohesha prap dy here.
Blija "Dimrin e madh" dhe nji shishe birrë.
Sa "Dimri i madh" kushtonte nji kile limona ne dimer. Ne behar, po të kishe dike ne spital, do e blije tridhjet lek kokrrën.
Shkoja njizet herë në Teatrin e kukullave, pes herë ne kinema, katër herë ne teater dhe Opera.
Ne stadium shikoja ndeshjen dhjet herë tek dhjetçet, pes herë tek njizetçja dhe tre herë në tribune plus nji akullore dhjetçe.
Nji kile sheqer tetëdhjet lek dhe nji litër qumesht.
Dy pako llokume për qoka jo fort të rëndesishme, për te rëndësishmet duheshin llokume tetdhjetçe.
Blija nji kile gjize, kushtonte sa HPPSH, dhe nji buk dyzetçe.
Me nji pik tre, blija nji kile mish qingji. Nji pik shtate, tetë ai i viçit. Pes kile peshk "barbun",ose dy kile "qefull" mund të blija.
tridhjet e tre xhiro me autobuz dhe me mbetej nji lek për........... tu peshuar.
...
Me shtatë të tillë blihej nji dollar,... natyrisht në shtet.

...
kush e di sa gjëra të bukura blihen sot në atdhe...

interviste e Ismail Kadarese dhene shtypit rus

2007-03-26T18:34:00.001+02:00
play

[Ismail] Of [kadare]:
“To me dreamed Moscow”
World famous Albanian writer gives the first interview for the Russian readers
Vasiliy [TYUKHIN]

[Ismail] Of [kadare] (it born 1936) - Albanian writer, who lives in Paris, one of the classicists of contemporary world literature. Member of the French Academy of moral and political Sciences, the cavalier of the order of honorable legion. He in 2005 became the first laureate of international [Bukerovskoy] reward. [Kadare] several times was advanced to the Nobel Prize on the literature. Its novels are published in forty countries of peace. In the Russian language is published the book of verses in the transfer of David Samoilov (1961), the novels “General of dead army” and “severe winter”, several stories in the journal “foreign literature”. At the end 1950- X Of [ismail] Of [kadare] learned in the literary institute [im]. of Gor'kiy in Moscow. After fifty years the writer gave the first interview for the Russian readers. [Ismailem] [KADARE] was encountered the translator Vasiliy [TYUKHIN].

- Mr. [Kadare], as you did relate to the idea to give interview for the Russian public?

- I will not hide - this strongly agitated me. I gave hundred, if we do not say thousand, interview in the most different countries - from the USA to Japan, but not to time yet it was turned to the readers of the country, in which he was student. So that it is possible to understand my experiences. I learned in Moscow and therefore much associated in the Russian language. But now this possibility i do not have and I speak already with labor. But here I read and I understand in Russian well. The last time to me fell out the case to have a talk in Russian on the north of Italy, where there was Russian girl -[perevodchitsa] from Petersburg. Somewhat earlier at the international encounters of writers in Lisbon and in London with me was brought to have a talk in Russian with Joseph [Brodskiy].

- When you for the first time did arrive to Moscow, how your a ideas about the capital did coincide with the reality? And that you did perceive, when it was necessary to leave Moscow in connection with worsening in the relations between the USSR and Albania?

- Moscow to me was pleased much more in comparison with the fact that I awaited. Soviet propaganda sketched that means of Moscow, which seemed it most interesting, and it was in reality sterile and sad. The more intimate aspects of the life of large city, the intellectual wealth of people, the tenderness of its girls and much other I could open for itself only after arrival there. This was Moscow not such pompous, but much warmer. Specifically, on this to Moscow I more lately feeled nostalgia.

I left by strongly detuned. I think that those Albanian students, who learned in your country, generally greatly survived because of the need for leaving after the break of relations.

One of my poems, possibly, one of the best written by me lyric poems, is called on the name of the Russian girl “Of [lora]” (i.e., Larissa). When conflict began, I returned to Tirana and not only it was forced to part with it, but forever lost the possibility even correspondence.

- It would be desirable you again to arrive into Russia?

- As long as the trip to Moscow was impossible, I feeled simply intolerable nostalgia. In my book “return to the studio” I described the frequently dreamed to me sleep. In it I unexpectedly occurred in Moscow, in the student hostel. On the trolley bus number three went on the Tver avenue into the literary institute. Trolley bus hardly crawled. Then some ditches and pits appeared on my way, so that I in no way could fall on Pushkin square. Briefly stated, present nightmare.

When to go into Russia it became completely real, nostalgia, it is however strange, it became more weakly. Nevertheless I with the pleasure again visited Russia, and especially Moscow.

- To you anything is known about those students, with whom you did learn together in the literary institute? Do support you with them contacts?

- In 1989 I proved to be in Sweden and he met there one writer of Riga. I asked it about my classmate poet Geronimo To [stulpantse]. To my large regret, he put an end to himself. We were with it great friends. I described Geronimo in the novel about my student years in Moscow, even under his present name.

- The discussion does deal with the novel “dusk of steppe gods”?

- Precisely about the Ger. as soon as I returned to Albania in 1960, nostalgia impelled me to write this thing. I began to write novel in 1962, but with difficulty I could publish him only 1978- m in the collection “bridge with three arches”. Me excessive attention did not be desirable to assign on it. Everything, which is connected with Russia, many years was taboo. That is more the history of the love of Albanian and Russian girl.

But me helped completely paradoxical situation. In my book is described the located in the complete isolation writer Boris Pasternak, against whom the Soviet State brought down entire power of its deafening propaganda. But here now listen to me attentively. Since Albania officially was in the state of hostility with the Soviet State, I allowed itself to describe this state by very negatively. Writer Pasternak, against whom is supervised, you want you do not want, he became positive hero. It came out that in the country with the severe [stalinistskim] regime, such as was Albania, they condemned campaign against Pasternak.

In reality all that, on what I attacked, was also in Albania. It is still harder. Simply they would shoot Pasternak. And it thus came out that, using an official hostility to the Soviet Union, I appeared from the liberal positions. Albanian criticism was disoriented and kept complete silent, which was seemed to me major event. Meanwhile one Italian critic- Communist, deserving before the Soviet communism, noted this paradox and it publicly me accused, after stating that I criticize the Soviet Union from “[atlantistskikh]” positions (i.e., from extremely west). Little to us it was its informers, so even and western criticisms aimed on us to report!

Nevertheless together with the state I condemned writer- lick-spittles, after ridiculing their dogmatic compositions, their hypocrisy, [sotsrealisticheskie] slogans and denunciations to each other. One of the characters even is brought out under the pseudonym informer, moreover in Albanian I wrote this word in the manner that it it is pronounced in Russian: donoscik.

Six-storied building on The [butyrskom] farmstead, where lived writers and the students Of [litinstituta], I described as the similarity of [dantovskogo] hell with six circles. On the first floor the conformists lived, by floor it is above - dogmatics and so on up to the top itself - the floor of informers. You can say that I and itself lived in this hostel. It is correct, and I also. Well that zh, I was one of the inhabitants of this six-storied hell. Difference consisted in the fact that I realized this and described about these circles to peace. And in this there was my advantage.

- About anyone from the Russian writers you it would be desirable to recall? What effect did have on your creation Russian literature?

- From the times of studies in the institute to me is recalled Bella [Akhmadulina] and, of course, the Eugene of Yevtushenko: he already graduated from institute, but frequently he came to it. Then David Samoilov, who helped me to publish the book ([I]. [Lirik]'s [Kadare], 1961 g. - editor's notes). In Yalta in the recreation center of writers I was introduced to Constantine [Paustovskiy], frequently he conversed with it. There was there one additional dramatist on the surname of watermelons, whom I remember not on his works, but because he took away wife in [Paustovskogo]… Or does not have any, on the contrary, - [Paustovskiy] he. I no longer remember accurately. In the recreation center in Riga there was someone [Ermilov], criticisms. It so did not please itself me, that it seemed and everything else it hate. When Alexander Solzhenitsyn arrived to Paris, with me it was brought with it to meet. Us published one publishing house - “[Fayar]”.

It is understandable that the influence of Russian literature was completely significant. In the youth I was bewitched by the spectres of Shakespeare, by gloomy German ballads and Dante's “hell”. As frequently it is with the adolescents, realistic literature did not draw me. It is later together with “Don by Quixote” and by antique Greek literature I was introduced also to the Russian literature, which in many respects " straightened” the process of formation me as writer. The grotesque of Spanish writer and latitude, [sladkozvuchie] of Russian literature seemingly balanced - in a good sense of word - Shakespearean tragedy, without having allowed me to become writer those obsessed and, if one may put it that way in Russian, monochromatic.

- Is known Russian literature in Albania? Is studied there the Russian language?

- Classical Russian literature is known in Albania very well. After the break of relations that in 1960 occurred, in that earlier could not be believed: at once disappeared Soviet flags, Russian songs, Soviet publications and in the schools was simultaneously limited the study of the Russian language. We, Albanians, easily fall into extremes: from the great friendship with the Soviet people we passed to the same great hostility. Only classical Russian literature kept balance under the hostile strong pressure. They continued to read and even to republish it. After a drop in the communism the situation barely changed.

From the entire Russian literature apex for me - “dead souls” of Gogol. Secret precisely in the mixing Dante and Cervantes. Chichikov's journey - this is of its kind the trip of devil, who gathers of soul in the Russian steppes, where it is full the Don Quixote. This is indeed the present miracle, isn't that true? Russian literature I know well - from the great classicists to the decadents and the avant-guardists XX of century. But I do not very well know contemporary writers.

- Do know you about the fact that your works did read at the Leningrad university even in those years, when between our countries there were no diplomatic relations, but the publication of your novels was forbidden in the Soviet Union?

Is not, I about this did not know. I can say that this greatly touched me. You mentioned about the fact that my books were forbidden in you. For us, the writers of the former eastern block, this completely special recollection. We learned according to the forbidden books. First these were the book of the western authors, those, whom called “bourgeois decadents”. Then the book of our old writers, who were considered harmful. Then reached turn, also, us, the contemporary authors. First in one, then in another they forbade any book. In me was four or five such.

Russia - this is the country, where from a distance the first transfer of my book, still in 1960. It is considered that for the first time me from a distance in Paris, but in reality the French publication left only in 1970. Nevertheless in Russia, where me it is from a distance earlier than all - precisely in Russia! - my books were forbidden.

- You did not think, why thus it did occur? There were some political reasons or this simply misunderstanding?

- There were it seems that political reasons (break between our countries), but in the essence - is simple the misunderstanding, caused, as me it seems, by the publication of my novel “winter of great solitude” (in the Russian transfer “severe winter” - editor's notes). In this novel is described the gap of the relations of small Albania with entire socialist camp, and first of all with Russia. This break to me as to the majority of Albanians, seemed by phenomenon positive, since the illusion arose, that the gap of the relations of Albania with Russia and Soviet block will lead our country into Western Europe. Unfortunately, this did not occur. [Enver] Hodja pulled out Albania from the Soviet block not in order it to [liberalizovat], but in order to convert into the most cruel [stalinistskoe] state. This was our tragedy.

It is similar, was created erroneous impression, that in my novel was condemned Russia. Is in reality in it given the global picture of the Communist empire leading to the horror, center of which was Soviet Russia. Condemning the gigantic machine of Communist empire, I condemned and Albanian communism, most severe of all. In the West the novel was published in 1978 and enjoyed success. In Albania it was badly met. When after a drop in the communism this novel was published in you, I was gladdened. It means, Russians realized that the book was directed not against Russia, but against in all, that Russians themselves hated.

- In 2005 you obtained international [Bukerovskuyu] reward in Great Britain, one of the most prestigious literary rewards. Your novels are printed in the entire world. Why, as you do count, in Russia they as before are not very known?

- Possibly, this is of its kind the inertia, which was remained from the previous times. I am writer, but not politician, and I want to speak without the censorship, without the caution to the diplomacy. Politics usually they speak as follows: yes, it occurs, that the governments become enemies, and peoples nevertheless love each other. It occurs, of course, and so, but more frequent reality is distant from this idyllic picture. The prolonged, almost forty year hostility between small Albania and enormous Russia leaves its tracks. Is sour this to speak, but it seems to me that between Russia and Albania, until now, cool relations. Will pass they? I hope that yes. The tension between the countries, be it great states or small, this is abnormal. Possibly, after the establishment of peace in the Balkans will change the perception of Russia from the side of the [neslavyanskikh] peoples of Balkan peninsula.

- You do think, literature can play some role in this process?

- Not at all this I doubt. Me it pleases itself to believe in the miraculous force of literature. In the epoch of the communism, when we all were the part of the fact that was called eastern block, I realized, that your classical literature - most powerful in comparison with the literature of all remaining country- allies. And it asked itself: well it is agreeable, we all did fall so low-, but as it did come out that the Russian literature did allow Russia to reach to this state? I understood, that this is naive, but my faith in the magic force of literature conquered any logic.

- You could not a little describe about your first book, published in Moscow. I read, that there was there the certain curious history with the preface.

- Yes, this is correct. The book prepared for the publication David Samoilov, outstanding poet and translator. Once he, very perturbed, called me and said that I should refuse, because “the publishing house of foreign literature” placed the condition: the book is accompanied by the preface of Samoilov, in whom it criticizes collector for “the tracks of western decadence”. It insisted so that I would not publish the book: a similar criticism could prove to be catastrophe for me, the beginning poet.

I yelled: no, write that you want, provided the book left. It also began to shout and he stated that I patient to the head. But my determination could not be shaken. A similar preface not only did not seem me by something terrible, I considered that in it there is special value! Indeed me was placed in one row with the writers, to works of whom it was necessary to write the explaining prefaces. They considered me real foreign writer! I was confident, that half of the students of [litinstituta] of the name of Gor'kiy only dream could about similar. Someone - under the effect of the extended liberal spirit, someone - from the thirst of glory, while someone, naturally, from the snobbery. Not to camp to hide, all this related also to me very.

And thus David Samoilov in spite of his own will wrote preface. Replaced word “decadence” with word “the modernism”, for “tracks” of which me and [ukoryal]. It, probably, survived after this: indeed preface did not completely correspond to its persuasions. But it was in nothing not guilty. To me it is very it's a pity, that until it still is living, I could not say to it: David, do not survive apropos this preface! You behaved honestly.

Lamtumire i dashur Sulejman !

2007-03-24T13:39:00.002+01:00

maxhnun

2007-03-10T16:46:00.000+01:00
eshte krijimi i fundit qe emigrant solli tek Peshku. Tani, nese djali nuk tall ne te vertete menderen kur thote se vlereson mendimin tim, jam ne dileme: ti bej nji koment ose jo.
Une nuk jam kritik letrar e per me teper shkrimtar.
Shkrimi eshte i rrjedhshem, i bukur per mua por per me shume kismet neser o ndonji dit tjeter.
Ajo qe me gezon me shume eshte qe djali ka kthyer llafin ne Fjale.

Korça

2007-03-07T15:51:00.000+01:00

O vëllezër shqipëtarë,
Gëzohi që erth kjo ditë
Kaq' e mir'e kaq'e mbarë,
Që sjell gjithë mirësitë!

Kjo është një dit'e rezë,
Që bie vëllazërinë
E dëbon jetën e zezë
Dhe ndarjen e marrëzinë.

Ta lusimë këtë ditë,
Q'e bekoi zot'i vërtetë
Dh'e dërgoi me shumë dritë,
T'i mbes'emëri përjetë.

Sot e vumë gurr'e parë,
Sa'ësht'e bekuar kjo ditë!
Zot'i math e pruftë mbarë
E na dhëntë urtësinë!

Hapu, hapu, errësirë!
Pa jakë tëhu, o dritë!
Se arriti koh'e mirë,
U gdhi nata, u bë ditë.

Sot niset një tjatrë jetë,
Të rremenë posht'e shtije,
Mbretëron fjal'e vërtetë,
Dhe të mirat gjith'i bije.

Zot'i math qoft'i lëvduar,
Q'e nxjer në shesht të vërtetën,
Se ajo si ka buruar,
Pa e ndritur jetën.

Lumja ti, moj korç'o lule,
Q'i le pas shoqet' e tua!
Si trimi në ball'u sule,
Ta paçim përjetë hua!

Kushdo që është sot burrë
Dhe shqipëtar i vërtetë,
Emëri s'i shuhet kurrë
Dhe nderi i rron përjetë.

Gjuha jonë sa e mirë!
Sa e ëmblë, sa e gjerë!
Sa e lehtë, sa e lirë!
Sa e bukur, sa e vlerë!

Kjo ë'shtë mëm' e mirësisë,
Që bije qytetërinë,
Gazthin e vëllazërisë,
Njerëzin' e miqësinë.

S'jemi grekër as bullgarë,
Asgjë tjetër nukë jemi,
Jemi vetëm shqipëtarë,
Ne kët'emër nder'e kemi.

Ky emr' është shum' i mirë,
Se më s'jemi të gënjyer,
Nukë jemi n'errësirë,
E njohëmë gjën' e vjyer.

Perëndia na e lëntë
Përjetë ta trashëgojmë,
Edhe kurrë mos e dhëntë
Ta humbim e ta harrojmë!

Të lemë mëmënë tënë
E të marimë një shtrigë!
Zoti mos e pastë thënë!
Pun'e keq'e shum'e ligë.

O, sa qenë të gënjyer
Ata që vuan për botë!
Turp të math kanë rrëfyer,
Punuanë fare kotë.

Pa mejtoni, o të gjorë,
Efialtin, Pafsaninë,
Që u bënë trathëtorë
Dh'e gjenë me perëndinë.

Nga gjithë ç'kemi kënduar
Për të njohur vetëhenë,
Kaqë gjë kemi mësuar,
Të nderojmë mëmëdhenë.

Se njerëstë gjithë vdesin,
Po jeta s'mbetet e shkretë,
Gjuha, mëmëdheu mbesin
Të patundurë përjetë.

Me zëmërë të gëzuar
Dhe me gjithë shpirt uroni!
Zotërinjt' e zotëruar,
Gjithë përnjëherë thoni:

Rroft' e qoftë Shqipëria
Dhe kombi e gjuha jonë!
Lulëzoftë dituria,
Edhe ndihmës paçim zonë.

faleminderit

2007-02-28T15:16:00.000+01:00

redBonsai !

i dashur vella

2007-02-23T10:09:00.000+01:00
virtual! Para pak kohesh kerkove te shihje fytyren time. Nje shenim gjate kesaj kohe e kam shoqeruar me fotografine time te vertete. Nese akoma je i interesuar, e gjen ne nje prej blogjeve qe shikon ne krah te djathte te monitorit.
Vozitje te mbare !

dimër

2007-02-13T08:56:00.001+01:00

Kërkova

Lumturinë,
Gjer më sot,
Gjith më të kot.

Shijova
çupërinë,
Një mot.
Me shpirtin plot.

Kullova
Djalërinë
Me lot,
Që s’thahen dot.

Kuptova
Dashurinë
Që lot -
Kur shemb! o Zot!

Lasgush Poradeci

VETVENDOSJE !

2007-02-10T20:33:00.000+01:00

Lamtumire i dashur Kadri

2007-02-06T17:55:00.000+01:00